Główna

Skład

Kontakt

O Fundacji

Dokumenty

Konferencje

Sprawozdania

Stypendia

 

Interdyscyplinarna Międzynarodowa Konferencja Naukowa:

„Polskie Kresy Wschodnie i ludzie stamtąd”

Organizatorzy Konferencji:

Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Fundacja „Polskie Kresy Wschodnie – Dziedzictwo i Pamięć”
Uniwersyteckie Koło Naukowe
Miłośników Ziem Kresowych
Przy współudziale

Związku Polaków w Kazachstanie
Stowarzyszenia „Mój Kazachstan”
Stowarzyszenia Uczonych Polskich na Ukrainie.

 

Termin i miejsce

19–20 października 2012 roku, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

 

Cel i założenia

Przegląd studenckich opracowań oraz prac dyplomowych tematycznie związanych z problematyką kresową i polonijną oraz zachęcanie młodzieży do szerszego podejmowania tej tematyki. Za niezwykle ważne należy uznać stworzenie młodym badaczom możliwości publicznego prezentowania swoich prac, prowadzenia dyskusji i możliwości przygotowania do publikacji oraz wydania referowanych tekstów w tomie  pokonferencyjnym.

 

 Konferencja podejmie problemy historii i współczesności Kresów

1) historia, kultura, obyczajowość, wybitne postacie z Kresów, ich działalność i spuścizna;

2) dylematy tożsamościowe i językowe na Kresach, w tym polszczyzna kresowa;

3) działalność organizacji polonijnych;

4) prasa i wydawnictwa polskie;

5) szkolnictwo polskie na Kresach;

6) wkład Polaków oraz polskich przedsiębiorstw w rozwój ekonomiczny Kresów.

Mnogość i różnorodność podejmowanej tematyki przesądza o jej interdyscyplinarności.

 

Nowe plany konferencyjne

Począwszy od tej edycji Konferencji zamierzamy podejmować problematykę Polaków zamieszkałych w wybranych  regionach i krajach. Najbliższa Konferencja poświęcona będzie  Polakom w Kazachstanie.  Przewiduje się, że w referatach poruszone będą następujące zagadnienia:

1) obecności Polaków carskich zesłańców, w nauce i innych dziedzinach życia Kazachstanu;

2) treść, formy i skutki sowietyzacji ludności polskiej na Ukrainie i Białorusi w latach 20-30-tych XX w.;

3) represje wobec ludności polskiej na Ukrainie i Białorusi w latach 30-tych;

4) proces wysiedlania Polaków z Ukrainy i Białorusi do Kazachstanu w 1936 r., droga do Kazachstanu;

5) rozmieszczenie w tzw. toczkach i życie codzienne: praca, reżim komendancki i ucieczki oraz życie religijne; możliwości kształcenia się i uzyskiwania zawodu oraz zachowania języka ojczystego.

 

Z historią Kazachstanu przeplatają się losy setek tysięcy Polaków, poczynając od czasów powstań narodowych przeciwko zniewoleniu i rusyfikacji, a kończąc na czasach represji stalinowskich. Na zesłanie trafiali głównie ludzie młodzi. Znacząca część zesłańców to młodzież akademicka, przedstawiciele polskiej inteligencji, którzy w poczuciu politycznej niesprawiedliwości dziejowej oddawali się pracy pozytywistycznej: włączali się w rozwój życia gospodarczego, działalność naukową i oświatową. Zaznaczyli także swą aktywność jako pionierzy badań geograficznych, geologicznych, etnograficznych i innych.

 

Polscy rolnicy, deportowani do Kazachstanu w 1936 roku, od pokoleń byli fachowcami i mimo wysoce niesprzyjających warunków potrafili zagospodarować stepy kazachskie. Niestety przez cały ten okres nie mówiło się i nadal niedocenia się wkładu polskich przymusowych przesiedleńców-rolników w tworzenie i rozwój rolnictwa na tym terenie. I chociaż obecnie Kazachstan jest zapleczem zbożowym dla wielu, zwłaszcza sąsiednich krajów, to rola polskich rolników w rozwóju rolnictwa kazachstańskiego jest niedostrzegana. A i w Polsce bardziej pamięta się o martyrologii narodu polskiego w śniegach i bezkresach Syberii i stepach Kazachstanu, aniżeli o wkładzie Polaków w zagospodarowanie i rozwój tych ziem.

Możemy więc w pełni stwierdzić, że zarówno Polacy – carscy zesłańcy, jak i stalinowscy deportowani – wnieśli największy wkład w rozwój ziem wchodzących w skład dzisiejszego Kazachstanu. Szczególną uwagę  zwraca silna obecność polskich zesłańców w nauce i innych sferach życia.

Wystawa

 Zbiór zachowanych portretów i archiwów rodzinnych kniazi Żagiellów – dzieje pamiątek rodzinnych na tle wydarzeń XX wieku. 

Uczestnictwo w konferencji

Przewiduje się, że w Konferencji uczestniczyć będzie ok. 100 osób, w tym:

1)         studenci i doktoranci polonijni studiujący w polskich uczelniach, w tym stypendyści Fundacji,

2)        studenci i doktoranci polonijni studiujący w uczelniach kraju zamieszkania,

3)        przedstawiciele Polaków z Kazachstanu,

4)        inni studenci i młodzi pracownicy nauki interesujący się tą problematyką,

5)        repatrianci, osiedleni w Polsce.

 Koszt uczestnictwa 

Pobyt osób wymienionych w pozycji 1) - 3) – ze środków Senatu RP przeznaczonych na opiekę nad Polonią oraz własnych Fundacji, Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” oraz UMK.

Pożądane jest wsparcie finansowe (podróż, noclegi w Domu Studenckim i wyżywienie dla repatriantów zamieszkałych w Polsce (ok. 3.000 zł), bowiem ze względów formalnych ich pobyt nie może być sfinansowany ze środków przeznaczonych na działalność polonijną.

Studenci i młodzi pracownicy nauki niepolonijni wnoszą opłatę wpisową w wysokości 250 zł.

 

Harmonogram zgłoszeń

Prosimy o nadsyłanie zgłoszeń na adres:

torun.konferencja@gmail.com (formularz zgłoszeniowy)

1) zgłoszenie do udziału, wraz z podaniem tematu i streszczenia –

do 7 października 2012

2) przesłanie tekstu referatu, w formie jak do druku, i wersji elektronicznej –

do 14 października 2012

3) przesłanie tekstu ostatecznego, wraz ze streszczeniem w języku polskim i angielskim lub rosyjskim (wraz z wersją elektroniczną) – do 15 listopada 2012

4) oddanie referatów do druku – 30 listopada 2012